Brace voor het spronggewricht van je hond: goede pasvorm, dagelijks gebruik en beperkingen

Kan een brace voor het spronggewricht vandaag helpen bij een mankende hond?

Een brace voor het spronggewricht kan bij een zorgvuldig geselecteerde hond helpen tijdens beweging onder toezicht, maar alleen manken vertelt je niet dat het probleem in het spronggewricht zit. Kreupelheid aan een achterpoot kan zijn oorsprong hebben in de heup, knie, het spronggewricht, bot, spier, pees, de poot of het zenuwstelsel.

Dat onderscheid is belangrijk, omdat braces ondersteuning bieden aan een specifiek deel van de poot. Een hulpmiddel dat rond het spronggewricht wordt aangebracht, kan een pijnlijke knie die enkele centimeters hoger zit niet mechanisch stabiliseren. Zelfs als een hond na het aanbrengen van de brace anders lijkt te lopen, bevestigt die verandering de diagnose niet.

Een brace kan een verantwoord onderdeel van het plan zijn wanneer:

• Het probleem is gelokaliseerd in het spronggewricht of in nauw verwante structuren.
• De hond kan op de poot steunen zonder ernstige pijn of onrust.
• Er is geen sprake van sterke zwelling, een open wond, misvorming, bloeding of een vermoedelijke breuk.
• Het hulpmiddel wordt gebruikt voor gecontroleerde activiteit en niet voor onbeperkte beweging.
• De eigenaar kan het gebruik begeleiden en de poot na elke eerste sessie controleren.
• De dierenarts van de hond heeft externe ondersteuning niet afgeraden.

Een brace is waarschijnlijk minder geschikt als eerste stap wanneer het manken plotseling is begonnen, de hond de poot niet kan neerzetten, de poot er misvormd uitziet of niet duidelijk is waar de pijn zit. Begin met de informatie over alarmsignalen in de triagegids voor letsel aan het spronggewricht van de hond voordat je beslist of een ondersteunend hulpmiddel onderdeel van het plan moet worden.

Een veelgemaakte fout is om de brace als diagnostische test te gebruiken: Als ze er beter mee loopt, moet het probleem wel in het spronggewricht zitten. Die conclusie is niet betrouwbaar. Compressie, een veranderde manier van bewegen, een lager tempo of de voorzichtige reactie van een hond op een onbekend hulpmiddel kunnen allemaal veranderen hoe de hond loopt.

De veiligste conclusie is beperkter: beter bewegen terwijl het hulpmiddel wordt gedragen kan laten zien dat de manier van lopen van de hond is veranderd. Het bewijst niet dat de brace de onderliggende aandoening heeft vastgesteld of genezen.

Waar zit het spronggewricht op de achterpoot van een hond?

Het spronggewricht is het spronggewricht, het schuin lopende gewricht tussen het onderste deel van de achterpoot en de voet. Veel eigenaren noemen dit de enkel vanwege de lage positie, maar die vergelijking is bij benadering en anatomisch niet identiek aan een menselijke enkel.

De richtlijn van de Universiteit van Illinois voor onderzoek van de achterpoten bij honden identificeert de tarsus als het spronggewricht en onderzoekt dit afzonderlijk van de knie, de achillesregio en de heup.

Hieronder zie je een eenvoudig oriëntatieschema:

Een spronggewrichtsbrace omsluit doorgaans het schuin lopende gewricht boven de achterpoot. Plaats de brace niet rond de knie, die hoger en dichter bij het lichaam ligt.

Spronggewricht, knie, voet en carpus zijn verschillende plaatsen

De benamingen in productvermeldingen kunnen verwarrend zijn. ‘Hondenpootbrace’ en ‘brace voor de achterpoot van een hond’ zijn brede aanduidingen, terwijl ‘honden enkelbrace’, ‘tarsusbrace voor honden’ en ‘spronggewrichtsbrace voor honden’ meestal verwijzen naar het onderste gewricht van de achterpoot.

De carpus is het polsachtige gewricht aan een voorpoot. Een carpusbrace is geen spronggewrichtsbrace, ook al lijken de producten op een foto op elkaar.

Denk aan een hond die na een scherpe draai in de tuin mank begint te lopen. De eigenaar merkt een probleem aan het achterbeen op en bestelt een hakbrace. Tijdens het dierenartsconsult worden pijn en instabiliteit in de knie vastgesteld. De brace is om het verkeerde gewricht aangebracht en kon het knieprobleem niet verhelpen.

De richtlijnen van ACVS over aandoeningen van de voorste kruisband omschrijven de knie als het kniegewricht van de hond en noemen aandoeningen van de voorste kruisband als een belangrijke oorzaak van kreupelheid aan het achterbeen. Eigenaren die knie- en hakondersteuning met elkaar vergelijken, kunnen ook de gids over een ACL-scheur versus een verrekking bij honden raadplegen voordat ze een brace voor een bepaalde plek kiezen.

Wat doet een hakbrace eigenlijk?

Een hakbrace is een orthese, oftewel een uitwendig hulpmiddel dat bedoeld is om een been te beschermen of de beweging ervan te beïnvloeden. Afhankelijk van de constructie kan een brace lichte druk geven, bepaalde bewegingen beperken, de stand helpen verbeteren of het gebied tijdens gecontroleerde activiteit beschermen.

Dit zijn de beoogde mechanische functies; ze bewijzen niet dat elk product pijn behandelt of weefsel laat genezen. De stevigheid, lengte, scharnierpositie, bedekking van de poot en manier van bevestigen bepalen allemaal wat een brace kan doen.

Zachte braces en wikkelbandages

Een zachte hakondersteuning is meestal gemaakt van flexibel materiaal met verstelbare banden. Zo’n ondersteuning is vaak gemakkelijker aan te brengen en kan geschikt zijn voor korte sessies onder toezicht, wanneer lichte uitwendige ondersteuning het doel is.

De beperkingen zijn minstens zo belangrijk. Ga er bij een zachte wikkel niet van uit dat deze ernstige zijwaartse instabiliteit kan beheersen, een breuk kan immobiliseren of een herstelde pees kan beschermen. Een product kan strak aanvoelen zonder de mechanische controle te bieden die voor een bepaald letsel nodig is.

Halfstijve of scharnierende braces

Een halfstijve of scharnierende hakbrace bevat stevigere steunen of een beweeglijk scharnier. Deze hulpmiddelen kunnen beweging nauwkeuriger beperken, maar een goede uitlijning is cruciaal. Als een scharnier niet aansluit op de hak, kan het de normale beweging hinderen of de brace laten draaien.

Scharnierende hulpmiddelen moeten bovendien stabiel genoeg zijn om op hun plaats te blijven. Een brace die langs het been naar beneden zakt, ondersteunt het bedoelde gebied niet meer en kan plaatselijk extra wrijving veroorzaken.

Braces die ook de poot omvatten

Sommige tarsale orthesen lopen onder de hak door en omvatten een deel van de poot. Daardoor kan de stand van het hele onderste deel van het been worden beïnvloed, in plaats van alleen het gewricht te worden omwikkeld.

Een constructie die ook de poot omvat, is niet automatisch beter. Dit verandert de drukpunten, grip, beenlengte en de manier waarop de hond zijn voet neerzet. Bij dit type hulpmiddel is professionele aanpassing vaak verstandig, vooral bij peesfalen, ernstige instabiliteit of bescherming na een operatie.

Op maat gemaakte veterinaire orthesen

Een orthese op maat kan worden gemaakt aan de hand van metingen, foto’s, scans of een afdruk van het been van de hond. Een leverancier van veterinaire orthesen kan de stevigheid, scharnierpositie, bewegingsvrijheid, bekleding en eventuele pootbedekking afstemmen op het vastgestelde probleem.

Op maat gemaakt betekent niet dat complicaties uitgesloten zijn. Het betekent dat het hulpmiddel voor een specifieke hond en een concreet klinisch doel kan worden vervaardigd. Controle van de huid, een nieuwe beoordeling van de manier van lopen, reparaties en professionele aanpassingen kunnen nog steeds nodig zijn.

De praktische vraag is niet: "Welk model ziet er het meest ondersteunend uit?" De vraag is: “Voor welke mechanische functie heeft deze hond, gezien de diagnose, ondersteuning nodig?”

Wanneer kan ondersteuning van het spronggewricht helpen, en waar liggen de grenzen?

Ondersteuning van het spronggewricht kan onderdeel zijn van een plan onder begeleiding van een dierenarts bij bepaalde vormen van instabiliteit, peesaandoeningen, gecontroleerde revalidatie of problemen met bewegen. Voor algemene claims van vrij verkrijgbare producten, zoals “behandelt artritis”, “geneest verstuikingen” of “voorkomt blessures”, is het bewijs veel zwakker.

Artritis en stijfheid door het ouder worden

Een brace voor honden met artritis kan worden overwogen wanneer artritis in of rond het spronggewricht is vastgesteld en een dierenarts denkt dat extra stabiliteit de mobiliteit kan ondersteunen. Zie een brace niet als algemene oplossing voor elke oudere hond die stijf is.

De COAST-consensusrichtlijn voor artrose bij honden stelt dat orthesen gewrichten in bepaalde situaties kunnen helpen stabiliseren. De richtlijn plaatst mobiliteitshulpmiddelen binnen een individuele, gefaseerde aanpak, die kan bestaan uit gewichtsbeheersing, pijnbestrijding, aanpassingen van de leefomgeving, revalidatie en voortdurende evaluatie.

Dit is het onderscheid dat op veel productpagina’s ontbreekt: een brace kan een gewricht ondersteunen, maar is geen compleet behandelplan voor artritis. Als de stijfheid meerdere gewrichten betreft, na rust optreedt of gepaard gaat met moeite met opstaan, is het spronggewricht mogelijk maar een deel van het probleem.

Vermoedelijke verstuiking

Een brace kan worden overwogen nadat een dierenarts een lichte weke-delenblessure rond het spronggewricht heeft vastgesteld en een bewegingsplan heeft opgesteld. Kreupelheid na inspanning bewijst op zichzelf niet dat er sprake is van een verstuiking.

Een botblessure, peesbeschadiging, knieaandoening, pootblessure of neurologische zwakte kan er thuis vergelijkbaar uitzien. Als de kreupelheid aanhoudt, bij activiteit terugkomt of erger wordt, is een onderzoek nuttiger dan steeds opnieuw de spanning van de brace aanpassen.

Lichte, plaatselijke instabiliteit

Externe ondersteuning kan passend zijn wanneer de instabiliteit nauwkeurig is gelokaliseerd en duidelijk is in welke richting ondersteuning nodig is. Een flexibel verband en een starre orthese die ook de poot omvat, bieden niet dezelfde mate van controle.

Zichtbaar wankelen vormt ook geen volledige diagnose. Zwakte vanuit de wervelkolom of het zenuwstelsel kan leiden tot een afwijkende plaatsing van de voet of instabiliteit van de achterpoot die een brace voor het spronggewricht niet kan corrigeren.

Gecontroleerde revalidatie

Een voorgeschreven orthese kan beweging beschermen tijdens een gestructureerd revalidatieplan. Het hulpmiddel vervangt geen bewegingsbeperkingen, lijncontrole, aanpassingen van de ondergrond, therapeutische oefeningen of controleonderzoeken.

Voor thuisgebruik betekent “gecontroleerd” meestal rustig bewegen onder toezicht. Het betekent niet dat de brace rennen, springen, traplopen of lopen op gladde vloeren veilig maakt.

Wanneer moet je vóór de aanschaf van een brace contact opnemen met een dierenarts?

Neem eerst contact op met een dierenarts als de klachten plotseling zijn ontstaan, ernstig zijn, erger worden, onverklaard zijn of met een trauma samenhangen. Een brace mag nooit de beoordeling vertragen van een hond die mogelijk een botbreuk, ernstig peesletsel, infectie, neurologische aandoening of acuut knieletsel heeft.

De ACVS-richtlijnen voor veilig omgaan met gebroken ledematen adviseren om bij een vermoedelijke breuk direct een dierenarts in te schakelen en waarschuwen ervoor om zonder begeleiding van een dierenarts zelf een behandeling toe te passen. Maak niet zelf een spalk, voeg geen harde verstevigingen toe aan een brace uit de winkel en tape een pijnlijke poot niet strak in.

Een doorgezakt spronggewricht of een ongewoon platvoetige stand kan wijzen op een blessure aan de achillespees of de groep van de gemeenschappelijke hielpezen. Een volledige scheur of ernstige beschadiging van het spronggewricht kan een operatie, voorgeschreven immobilisatie, beperkte activiteit of het vastzetten van het gewricht noodzakelijk maken. De ACVS-richtlijnen voor achillespeesblessures beschrijven de diagnose en behandeling op basis van de ernst van de blessure.

Na een operatie is extra voorzichtigheid geboden. Voor sommige herstelde pezen is langdurige of voortdurende bescherming volgens voorschrift nodig, terwijl een gewone brace zonder operatie vaak regelmatig moet worden afgedaan. Het toevoegen van een niet-goedgekeurde brace voor consumenten kan de gewrichtshoek, druk of beweging veranderen op een manier die niet past binnen het operatieplan.

Hoe kies je de juiste spronggewrichtsbrace voor je hond?

Kies op basis van het anatomische gebied dat de brace bedekt, de beoogde mechanische werking, de manier waarop de maat wordt bepaald en het behandelplan van je hond. Kies niet op basis van het materiaal dat er het sterkst uitziet of van de langste lijst met geadverteerde toepassingen.

Gebruik deze vragen om verschillende opties met elkaar te vergelijken:

1. Geeft het product duidelijk aan dat het voor het spronggewricht of de tarsus bedoeld is? Vermijd vage productvermeldingen waarop een brace voor meerdere niet-gerelateerde gewrichten wordt getoond zonder het verschil uit te leggen.
2. Welke beweging moet de brace beïnvloeden? Lichte compressie, zijwaartse stabiliteit, gecontroleerde buiging en positionering waarbij de poot wordt meegenomen zijn verschillende functies.
3. Maakt de brace gebruik van metingen die specifiek zijn voor honden? Gewicht en ras zijn geen goede vervanging voor metingen van de poot.
4. Kun je de positie eenvoudig controleren? Je moet kunnen controleren of de brace niet is gedraaid of langs de poot naar beneden is gezakt.
5. Kun je de huid na het afdoen inspecteren? Ook een dikke voering kan verborgen drukplekken veroorzaken.
6. Zijn vervangende banden of professionele aanpassingen beschikbaar? Een beschadigd sluitsysteem mag je niet simpelweg oplossen door een andere band strakker aan te trekken.
7. Kan je hond het aanbrengen van de brace verdragen? Een brace die niet rustig en consequent kan worden aangebracht, biedt waarschijnlijk geen betrouwbare ondersteuning in de dagelijkse routine.

Er is geen goed onderbouwd rechtstreeks vergelijkend onderzoek waaruit blijkt dat een zachte wikkel, scharnierbrace of maatwerkorthese universeel de beste keuze is. Verschillende ontwerpen hebben verschillende mechanische functies.

Eigenaars die urgente signalen al hebben uitgesloten, kunnen verschillende soorten spronggewrichtsbraces en maateigenschappen vergelijken. Bekijk voor een optie die specifiek voor het spronggewricht is bedoeld en die op basis van metingen en onder toezicht wordt gebruikt de ProCare-spronggewrichtsbrace voor honden voor gewrichtsondersteuning en vergelijk deze met de werkelijke maten en het behandelplan van je hond.

Als het ondersteunde gebied niet duidelijk beperkt is tot het spronggewricht, kan een breder verstelbaar brace-ontwerp voor de voor- of achterpoot relevant lijken, maar door de bredere omschrijving is het nog belangrijker om te controleren of de brace anatomisch geschikt is. Een knie- en beenbrace voor honden hoort in een afzonderlijke vergelijking thuis, omdat ondersteuning van de knie en ondersteuning van het spronggewricht niet onderling uitwisselbaar zijn.

Hoe meet je een spronggewrichtsbrace voor je hond aan en pas je deze veilig aan?

Meet een staande hond die zijn gewicht draagt op precies de anatomische punten die in de maattabel van het product worden aangegeven. Er bestaat geen universele meetmethode die voor elke zachte brace, scharnierende brace, brace inclusief poot en op maat gemaakte brace geschikt is.

Bij sommige producten moet u de omtrek boven en onder het spronggewricht meten. Voor andere zijn ook de lengte van de brace, de afmetingen van de poot, foto’s of een gipsafdruk nodig. Volg de maattabel voor het specifieke hulpmiddel dat u overweegt en neem geen maten over tussen merken of verschillende brace-uitvoeringen.

De door dierenartsen van VCA opgestelde richtlijnen voor orthopedische braces maken onderscheid tussen meten volgens de instructies van de fabrikant voor flexibele braces en het maken van een gipsafdruk en professioneel aanmeten bij het eerste gebruik, wat nodig kan zijn voor stijve of halfstijve, op maat gemaakte orthesen.

Stapsgewijs meten

1. Lees eerst de volledige maattabel. Controleer elk meetpunt en kijk of de maattabel inches of centimeters gebruikt.
2. Laat de hond rechtop en gelijkmatig staan. Gebruik een antislipondergrond en vraag zo nodig een tweede persoon om de hond rustig te houden.
3. Houd het meetlint vlak. Draai het niet, trek het niet strak in de vacht en laat geen grote ruimte tussen het meetlint en de vacht.
4. Meet elke aangegeven omtrek. Plaats het meetlint precies op de door de fabrikant aangegeven afstand boven of onder het gewricht.
5. Meet de lengte volgens de instructies. Voor een brace kan de totale ondersteuningslengte, de afstand van het gewricht tot de poot of een ander duidelijk aangegeven meetpunt worden gebruikt.
6. Herhaal elke meting. Verschillen de waarden, zet de hond dan opnieuw goed neer en meet nogmaals.
7. Controleer of de hond tussen twee maten in valt. Vraag het na bij de verkoper, fabrikant, dierenarts of leverancier van orthopedische hulpmiddelen in plaats van te gokken.
8. Noteer de datum. Zwelling, verlies van spiermassa, veranderingen in de vacht en gewichtsveranderingen kunnen de pasvorm na verloop van tijd beïnvloeden.

Een hypothetisch voorbeeld met een oudere labrador

Stel dat een oudere labrador comfortabel op een antislipmat staat. In de gekozen maattabel worden drie waarden gevraagd: de omtrek op een aangegeven punt boven het spronggewricht, de omtrek op een aangegeven punt eronder en de afstand tussen twee afgebeelde meetpunten voor de lengte.

De eigenaar noteert elke waarde twee keer:

De maten onderaan verschillen genoeg om het meetlint opnieuw te positioneren en een derde meting uit te voeren. Gemiddeldes van inconsistente waarden berekenen om de hond in een gewenste maat te laten passen, is niet verantwoord.

Deze getallen zijn hypothetisch. Zonder de exacte maattabel van het product geven ze geen maat aan en ze mogen niet opnieuw worden gebruikt voor een andere hond of een ander hulpmiddel.

Lijn de brace uit met het gewricht

Plaats het hulpmiddel volgens de aanduidingen voor de juiste richting. Bij een brace met scharnier moet het mechanische scharnier volgens de instructies op één lijn liggen met het spronggewricht. Een scharnier dat te hoog of te laag zit, kan de normale beweging belemmeren.

Maak de banden in de aangegeven volgorde vast. Het doel is een stevige aansluiting zonder geconcentreerde druk. Een brace mag niet verschuiven, draaien, openstaan of knellen, en mag er niet voor zorgen dat het onderbeen of de poot opzwelt.

De ‘tweevingerregel’ wordt soms als universeel advies gegeven, maar de grootte van vingers en honden, de breedte van de banden, de vulling en de constructie van het hulpmiddel verschillen. Volg de pasvorminstructies van de fabrikant en beoordeel het geheel:

• De brace blijft op de bedoelde plaats zitten.
• De banden liggen vlak en snijden niet aan één kant in de huid.
• De huid plooit niet onder een sluiting.
• De poot zwelt niet op en voelt niet ongewoon koud aan.
• De hond kan de voet neerzetten zonder een nieuwe verdraaiing, huppelpas of sleepbeweging.
• De brace schuurt niet langs de achillesregio, de wolfsklauw of een uitstekende plek rond het gewricht.
• De hond bijt niet op de brace en probeert niet dringend om deze af te krijgen.

Gebruik voor meer informatie over de pasvorm de pasvorm- en onderhoudsgids voor hondenbeenbraces en de veelgestelde vragen over de maat en het gebruik van braces voor het spronggewricht bij honden.

Gebruik de scorekaart voor een goede pasvorm

Beoordeel na het aanbrengen van de brace vijf aspecten van de pasvorm:

Resultaat:

• Als aan alle vijf voorwaarden is voldaan, ga dan alleen door voor de geplande korte sessie en controleer opnieuw nadat je de brace hebt verwijderd.
• Als niet aan één van de voorwaarden wordt voldaan, verwijder de brace dan en corrigeer de pasvorm voordat je een nieuwe sessie probeert.
• Als het looppatroon, de zwelling, huidbeschadiging of pijn duidelijk aanwezig is, stop dan met het gebruik en neem contact op met de dierenarts of een specialist in het aanmeten van braces.
• Als hetzelfde probleem na het aanpassen terugkeert, kan de maat of het ontwerp van de brace ongeschikt zijn.

Deze scorekaart geeft geen medische goedkeuring voor je hond. Hij helpt redenen te herkennen om een pasvormtest stop te zetten.

Hoe lang mag een hond een brace voor het spronggewricht dragen?

Er is geen universeel aantal uren dat voor elke brace voor het spronggewricht van een hond veilig is. De draagduur hangt af van de diagnose, de constructie van de brace, de tolerantie van de huid, het activiteitenplan en de instructies van de dierenarts.

Begin bij normaal, niet-operatief gebruik met korte sessies onder toezicht. Controleer de huid en het looppatroon telkens wanneer je de brace aanbrengt en verwijdert. Verleng de draagtijd alleen als de brace goed op zijn plaats blijft en de hond geen problemen krijgt met de huid, zwelling, beweging of tolerantie.

Een klinische bron, opgesteld door een dierenarts, adviseert voor sommige orthesen te beginnen met sessies van 30 tot 60 minuten, drie tot vijf keer per dag, en het gebruik vervolgens ongeveer met 25% per drie tot vier dagen uit te breiden als er geen problemen optreden. Dit is algemene klinische richtlijn en geen voorschrift dat voor elke hond geldt. Een hond die herstelt van een operatie kan een heel ander schema nodig hebben.

Een praktische opbouw voor een hond die geen operatie heeft ondergaan, kan er als volgt uitzien:

• Eerste sessies: Breng de brace binnenshuis aan, laat de hond kort staan en rustig lopen ter controle, en verwijder de brace daarna om alles te inspecteren.
• Eerste wandelingen onder toezicht: Gebruik de brace tijdens een korte wandeling aan de lijn op een vlakke ondergrond waarop de hond niet kan uitglijden.
• Geleidelijke opbouw: Verleng de duur alleen als de dierenarts of het productplan dit toestaat en aan alle voorwaarden voor een goede pasvorm blijft worden voldaan.
• Bij langdurig gebruik: Controleer steeds opnieuw de poot, de positie van de brace, de banden, de vulling en het looppatroon. Ga er niet van uit dat een pasvorm die eerder goed was, veilig blijft.

In het volledige draagplan moet staan:

• Bij welke activiteiten de brace nodig is
• Welke activiteiten beperkt blijven
• Hoe vaak de brace af moet voor huidcontroles
• Of de hond trappen mag lopen
• Bij welke veranderingen je direct moet stoppen
• Wanneer de maten en het looppatroon opnieuw moeten worden beoordeeld

Lees voor een gerichte bespreking van de draagduur hoe lang een hond een brace voor het spronggewricht mag dragen. De scenario's voor het gebruik van een brace voor het spronggewricht onder toezicht kunnen helpen bij het plannen van rustige beweging, rustmomenten en momenten voor een nieuwe beoordeling.

Kan een hond slapen met een brace voor het spronggewricht?

Bij normaal, niet-operatief gebruik worden braces doorgaans verwijderd tijdens rust binnenshuis en tijdens het slapen. 's Nachts of voortdurend dragen mag alleen als een dierenarts of chirurg dit voor de specifieke aandoening en brace heeft voorgeschreven.

Als een hond met een brace slaapt, merk je minder snel dat de brace verschuift, dat de hond erop kauwt of dat er vocht of druk ontstaat. Een hond die urenlang op de brace ligt, kan bovendien een rand anders belasten dan een hond die loopt.

De uitzondering is niet simpelweg dat de hond ernstiger mank loopt. Het gaat om een behandelplan van een professional waarin langdurige bescherming specifiek vereist is, bijvoorbeeld bij bepaalde peesproblemen na een operatie. Stel op basis van alleen claims van een winkelproduct geen schema voor de nacht op.

Moet de brace de hele dag om blijven?

Ga er niet van uit dat de brace de hele dag dragen veiliger of effectiever is. Langer dragen vergroot de kans op wrijving, vocht, verschuivende banden, vermoeidheid en druk.

De belangrijkste maatstaf is niet hoe lang de brace is blijven zitten. Het gaat erom of het hulpmiddel zijn beoogde functie vervulde zonder een nieuw probleem te veroorzaken.

Wat moet u doen als de brace verschuift, schuurt of het gangbeeld verandert?

Verwijder de brace en beoordeel de pasvorm opnieuw telkens wanneer de brace verschuift, draait, schuurt, zwelling veroorzaakt of een nieuw loopprobleem geeft. Trek de banden niet steeds strakker aan om een verkeerde maat of vorm te compenseren.

Huidproblemen verdienen extra aandacht. In het prospectieve onderzoek naar veterinaire orthesen hadden zes van de tien honden met een tarsale orthese in de eerste drie maanden minstens één door de eigenaar gemelde huidcomplicatie. De orthesen waren op maat gemaakt en de subgroep was klein, dus dit percentage mag niet worden toegepast op alle braces die in de winkel verkrijgbaar zijn. Het laat wel zien dat huidletsel ook bij professioneel begeleide behandelingen een reëel risico vormt.

Bij vier van de tien honden met een tarsale orthese werden tijdens de onderzoeksperiode mechanische problemen gemeld waarvoor reparatie nodig was. Controleer het klittenband, de naden, sluitingen, scharnieren, vulling en alle oppervlakken die met de poot in aanraking komen. Een brace die van vorm is veranderd of een onderdeel mist, mag niet strakker worden vastgemaakt om hem vervolgens als gebruikelijk te blijven gebruiken.

Bij één van de tien honden met een tarsale orthese werd ook gemeld dat de brace niet werd geaccepteerd. Kauwen, tegenstribbelen of weigeren om de poot te gebruiken moet je zien als belangrijke informatie. Het kan komen door onwennigheid, maar kan ook wijzen op pijn, druk, een verkeerde uitlijning of een ongeschikte brace.

Gebruik voor honden die medisch zijn goedgekeurd, maar aarzelen vanwege het nieuwe gevoel, de gids voor het afstellen en comfortabel gebruiken van een beenbrace voor honden. Positieve gewenning kan helpen bij lichte onzekerheid, maar training mag nooit worden gebruikt om een hond over zijn pijn heen te laten gaan.

Een veilige routine voor ondersteuning van het spronggewricht opbouwen

Een brace werkt het best als één gecontroleerd onderdeel van een breder plan. De routine moet niet alleen op één hulpmiddel steunen, maar ook rekening houden met beweging, ondergrond, lichaamsconditie, voorgeschreven medicatie, revalidatie, rust en vervolgcontroles.

Veranderen de maten van je hond door zwelling, verlies van spiermassa, gewichtsverandering of het kortscheren van de vacht? Meet hem dan opnieuw op. Een brace die vorige maand goed paste, past vandaag misschien niet meer.