Welzijn van huisdieren

Reanimatie bij honden: zo pak je het stap voor stap aan

Door
Door Dr. Desmond ThompsonDoctor of Veterinary Medicine and small animal specialist
Leestijd
17 min leestijd
Gepubliceerd
Bijgewerkt
Reanimatie bij honden: een stapsgewijze handleiding

Je hond zakt in elkaar en ineens zijn de instructies die je ooit hebt gelezen ver weg. Een duidelijk stappenplan geeft je iets concreets om te doen terwijl je spoedeisende hulp van een dierenarts regelt.

Deze volgorde is gebaseerd op de klinische richtlijnen voor eerste hulp van RECOVER uit 2026, gepubliceerd op 25 augustus 2026. Hiermee wordt ouder advies bijgewerkt, waarin een enige hulpverlener eerst de luchtweg moest controleren en daarna pas met compressies begon. Is er nu een noodgeval? Zet dan de dichtstbijzijnde spoedkliniek voor dieren op de luidspreker en begin met de stappen hieronder.

CPR —cardiopulmonale reanimatie—combineert borstcompressies om de bloedsomloop te ondersteunen met beademingen om zuurstof toe te dienen. Het is een noodmaatregel terwijl je veterinaire hulp regelt. Hieronder lees je hoe je herkent wanneer reanimatie nodig is, hoe je een hond stap voor stap reanimeert, waar je je handen plaatst en wat je doet bij vermoedelijke verstikking.

Hoe weet je of je hond gereanimeerd moet worden?

Begin met reanimeren als je hond niet bij bewustzijn is en niet regelmatig ademt. Reageert je hond op je of ademt hij regelmatig, dan is een andere beoordeling nodig. Heeft je hond moeite met ademhalen, dan is met spoed hulp van een dierenarts nodig.

Kom alleen dichterbij als de situatie veilig is. Roep de naam van je hond, raak hem aan en kijk of hij reageert. Kijk of de borstkas regelmatig beweegt. Een enkele naar adem happende beweging betekent niet dat de normale ademhaling is teruggekeerd. Houd deze controle kort, zodat je de compressies niet uitstelt bij een hond die niet bij bewustzijn is en niet regelmatig ademt.

Hartstilstand betekent dat de bloedsomloop niet meer goed werkt. Ademstilstand betekent dat de ademhaling is gestopt. Tijdens een instorting kunnen baasjes dit verschil vaak niet betrouwbaar vaststellen. Daarom let je als hulpverlener zonder medische training vooral op bewustzijn en ademhaling, in plaats van langdurig naar een hartslag te zoeken.

Moet je eerst de hartslag van je hond controleren?

Wacht niet met reanimeren tot je een hartslag hebt gevonden. De RECOVER-aanbevelingen voor reanimatie uit 2024 adviseren om direct met levensondersteuning te beginnen bij een hond die niet bij bewustzijn is en niet ademt. Probeer niet eerst de dijbeenslagader aan de binnenkant van de dij of een hartslag via de borstkas te voelen. De nieuwere richtlijnen voor hulp buiten het ziekenhuis benadrukken dat je snel moet beginnen.

Stel je deze situatie voor: je hond zakt plotseling in elkaar in de keuken. Je roept zijn naam en raakt hem aan, maar hij reageert niet. Je ziet geen regelmatige ademhaling. Je wilt de binnenkant van zijn dij voelen om de hartslag te controleren, maar begint dan direct met borstcompressies terwijl een andere volwassene de spoedkliniek belt. Dit is de beslissing die je moet oefenen: herken, bel, begin met compressies, zonder op zekerheid van een hartslagcontrole te wachten.

Ook als een hond na een instorting blijft ademen, is dat ernstig. Ga er niet van uit dat het gevaar geweken is zodra hij bijkomt of een paar keer ademhaalt. Vertel de dierenarts wat er is gebeurd en volg diens instructies voor een onmiddellijke beoordeling.

Controleer bij honden nooit eerst de hartslag als dat het begin van de reanimatie vertraagt.
Een afbeelding van een hartslagcontrole is geen aanwijzing om de reanimatie uit te stellen. Begin direct met compressies bij een hond die niet bij bewustzijn is en niet regelmatig ademt.

Oefen de eerste beslissing

Doe deze korte oefening voordat er een noodgeval is. Kies de beschrijving die past bij de denkbeeldige hond en zeg hardop wat je daarna doet:

Oefensituaties en de juiste vervolgstap
Oefensituatie Juiste vervolgstap
Niet bij bewustzijn en ademt niet regelmatig Roep hulp in en begin direct met compressies.
Reageert, maar doet stille of piepende pogingen om adem te halen; verstikking wordt vermoed Volg hieronder de instructies voor een hond die bij bewustzijn is en stikt, en schakel met spoed een dierenarts in.
Niet bij bewustzijn, maar ademt regelmatig Neem onmiddellijk contact op met de spoeddierenarts. Begin niet met compressies alleen omdat de hond bewusteloos is.
Wakker en hoestend, met luchtverplaatsing Vraag op basis van de symptomen advies aan een dierenarts; hoesten alleen wijst niet op een hartstilstand of geblokkeerde luchtweg.
Welke oefensituatie wil je doornemen?

Kies een oefensituatie om de bijbehorende vervolgstap te bekijken. Alle vier de acties blijven hierboven zichtbaar.

Deze scenario’s helpen je de verschillen in de richtlijnen te oefenen; ze stellen niet vast waardoor een echte hond is ingestort of ademhalingsproblemen heeft. Verandert de situatie, bespreek dan met de dierenarts welke vervolgstap nodig is.

Deze oefening koppelt elke gekozen situatie aan de bijbehorende actie in de tabel. Er wordt geen score gegeven, voorspelling gedaan of individuele beoordeling uitgevoerd. Gebruik bij een echte noodsituatie de zichtbare herkenningscriteria en neem contact op met de spoeddierenarts, in plaats van een oefening te doorlopen.

Ter voorbereiding op een situatie die geen spoedgeval is, vind je in onze gids over hoesten bij honden en bijbehorende symptomen meer informatie over geluiden die je met je dierenarts kunt bespreken.

Hoe voer je stap voor stap reanimatie uit bij een hond?

Leg de hond op een stevige ondergrond, begin met borstcompressies en herhaal steeds 30 compressies gevolgd door 2 beademingen. Geef 100–120 compressies per minuut, laat de borstkas tussen de compressies volledig terugveren en houd onderbrekingen kort.

De onderstaande stappen zijn bedoeld voor een eigenaar die reanimeert zonder beademingsbuis. Dierenartsen gebruiken apparatuur en bewakingsmethoden die van invloed kunnen zijn op de afstemming van beademingen en compressies.

  1. Roep hulp in en leg je hond goed neer

    Roep iemand erbij. Laat diegene het spoedziekenhuis voor dieren bellen en vervoer regelen terwijl jij met de reanimatie begint. Ben je alleen en ligt je telefoon binnen handbereik, zet hem dan op de luidspreker zodat je je handen vrijhoudt. Verspil de eerste momenten niet aan het typen van berichten.

    Leg de meeste honden op hun zij op een stevige, stabiele ondergrond. Gebruik de aanwijzingen over de vorm van de borstkas in het volgende gedeelte om te bepalen waar je je handen plaatst. Begin meteen; besteed geen tijd aan het perfect inrichten van de situatie.

    Je kunt iemand bijvoorbeeld vragen: ‘Bel de spoeddierenarts op de luidspreker. Vertel dat onze hond niet reageert en niet regelmatig ademt, en dat we met reanimeren zijn begonnen.’ Zo geef je het team de nodige waarnemingen door zonder dat je zelf de oorzaak hoeft vast te stellen.

  2. Plaats je handen en bovenlichaam goed

    Bij een hond die groot genoeg is voor standaardcompressies met twee handen, plaats je de ene hand op de juiste plek op de borstkas en de andere hand daar bovenop. Houd je ellebogen gestrekt en je schouders recht boven je handen. Oefen druk uit met de hiel van je onderste hand. Bij kleine honden kan een andere handpositie nodig zijn.

    De instructieposter over reanimatie van het Cornell Baker Institute laat zien hoe je je schouders boven je handen houdt. De uitleg is nuttig: compressies ondersteunen de bloedstroom en beademingen zorgen voor zuurstof. Volg de bijgewerkte richtlijnen voor het starten en de positionering in dit artikel als oudere instructies daarvan afwijken.

  3. Geef 30 borstcompressies

    Druk met 100–120 compressies per minuut. Ligt de hond op zijn zij, druk de borstkas dan ongeveer een derde tot de helft van de breedte in op de plek waar je de compressies geeft. Laat de borstkas volledig terugveren voordat je opnieuw drukt.

    Dat terugveren heet terugvering. Laat tussen de compressies geen gewicht op de borstkas rusten. Houd je handen op hun plaats, maar haal de druk eraf zodat de borstkas zijn vorm kan terugkrijgen. Tel hardop, zodat jij en eventuele helpers weten wanneer de korte pauze voor de beademingen eraan komt.

    De analyse van het bewijs voor basale levensondersteuning van RECOVER ondersteunt deze frequentie, de compressiediepte bij een hond op zijn zij en de verhouding tussen compressies en beademingen. Veel onderliggend bewijs is indirect of heeft een lage bewijskracht; dit zijn klinische aanbevelingen, geen bewijs dat een bepaalde techniek overleving garandeert.

  4. Geef indien veilig 2 beademingen

    Pauzeer na de 30 compressies kort om 2 beademingen via de neus te geven:

    1. Houd het hoofd en de nek van de hond in één lijn met de wervelkolom.
    2. Houd de bek voorzichtig gesloten.
    3. Sluit uw mond om de neus.
    4. Blaas uit tot u de borstkas omhoog ziet komen.
    5. Geef de tweede beademing en hervat daarna meteen de borstcompressies.

    Gebruik het zichtbaar omhoogkomen van de borstkas als richtlijn voor elke beademing. Blaas niet krachtig en herhaaldelijk. De instructies voor reanimatie van huisdieren van het Amerikaanse Rode Kruis beschrijven hoe u de bek op de neus sluit en hoe u ziet dat de borstkas omhoogkomt. De RECOVER-richtlijnen uit 2026 geven de actuele aanwijzingen voor de uitlijning van het hoofd en de volgorde waarbij u hier eerst borstcompressies geeft.

    Houd het hoofd en de nek in één lijn bij mond-op-neusbeademing van een hond.
    Houd tijdens de pauze voor de beademing het hoofd en de nek in één lijn met de wervelkolom. Begin de reanimatie met borstcompressies; stel die niet uit om eerst de luchtweg vrij te maken.

    Komt de borstkas niet omhoog, blaas dan niet steeds harder. Controleer kort of het hoofd goed ligt en of uw mond goed afsluit, en houd rekening met een mogelijke verstopping. Ga niet blind met uw vinger in de bek. Hervat snel de borstcompressies en volg de aanwijzingen van de spoeddierenarts.

    Als mond-op-neusbeademing voor u een persoonlijk risico vormt, voer dan alleen borstcompressies uit. RECOVER noemt dit als een veiliger alternatief; daaruit blijkt niet dat reanimatie zonder beademing bij elke vorm van hartstilstand even effectief is.

  5. Herhaal de cyclus, controleer kort en regel hulp

    Blijf cycli herhalen van 30 borstcompressies en 2 beademingen. Het Rode Kruis adviseert om de toestand kort te controleren, elke 2 minuten. Houd elke onderbreking kort en zoek niet langdurig naar een polsslag. Als de hond niet duidelijk weer regelmatig ademt of reageert, blijf dan de reanimatiecyclus volgen terwijl u hulp regelt.

    Reageert de hond weer of begint hij regelmatig te ademen, stop dan met de borstcompressies en overleg met de dierenarts. Een enkele naar adem happen is niet hetzelfde als aanhoudend regelmatig ademen. Ook na schijnbaar herstel heeft de hond spoedeisende zorg nodig.

    Vervoer brengt een praktisch probleem met zich mee: in een rijdend voertuig is effectieve reanimatie vaak moeilijk of onmogelijk. Ga tijdens het vervoer alleen door als de veiligheid van de hulpverlener en de passagier gewaarborgd is. De bestuurder moet zich volledig op het rijden concentreren. Bent u alleen, vertel dit dan meteen aan het spoedteam, zodat zij kunnen helpen de volgende stap te regelen.

Waar plaatst u uw handen bij verschillende honden?

Kies de handpositie op basis van de vorm van de borstkas en de techniek die u goed kunt uitvoeren, niet alleen op basis van het ras. De meeste baasjes kunnen het beste beginnen met de hond op zijn zij. Bij kleine honden kan een techniek met één hand of met de handen om de borstkas nodig zijn.

Lichaamsbouw betekent de vorm van het lichaam. Bij een smalle, diepe borstkas worden de krachten van borstcompressies anders overgebracht dan bij een rondere borstkas. Daarom verschilt ook de aanbevolen plek om druk uit te oefenen. Het ras kan een aanwijzing geven voor de lichaamsbouw, maar de borstkas van uw eigen hond is bepalend.

Startpositie en plaatsing van de borstcompressies per borstkasvorm
Vorm of grootte van de borstkas Startpositie Plaats van de borstcompressies
Rondere borstkas Op de zij Op het breedste deel van de borstkas
Smalle, diepe of ‘kielvormige’ borstkas Op de zij Ter hoogte van het hart
Kleine hond bij wie u uw handen comfortabel om de borstkas kunt leggen Op de zij Een omsluitende techniek, met de duim aan de ene kant en de vingers aan de andere
Kleine hond: eenhandige techniek Op de zij Een geschikte eenhandige techniek ter hoogte van het hart
Zeer brede of tonvormige borstkas Begin bij reanimatie door de eigenaar met de hond op de zij Vraag advies over de juiste handpositie; draai de hond niet automatisch op de rug

Deze verschillen zijn gebaseerd op de reanimatierichtlijnen van RECOVER. Voor honden met een zeer brede borstkas geldt het advies om ze eerst op de zij te leggen, totdat de luchtweg met een beademingsbuis is beveiligd.

Kies de juiste handpositie voor reanimatie op basis van de borstkas van de hond.
Kies het drukpunt en de handpositie op basis van de borstkas van de hond. Eén afbeelding kan niet alle borstkasvormen of technieken voor kleine honden weergeven.

Kleine honden: pas de handpositie aan

Bij een omklemmende techniek plaats je je duim aan de ene kant van de borstkas en je vingers aan de andere kant, en oefen je daartussen druk uit. Als dat passend is, kun je ook een eenhandige techniek gebruiken. Let daarbij nog steeds op het juiste tempo en laat de borstkas na elke compressie volledig terugveren. Bij een kleine hond pas je de manier waarop je de borstkas indrukt aan; effectieve compressies blijven belangrijk.

Vraag je dierenarts of een instructeur van een praktijkcursus om te laten zien welke handpositie geschikt is voor jouw hond. Tijdens een gewone controle kun je voorzichtig de juiste plekken leren herkennen; oefen het daadwerkelijk indrukken van de borstkas op een reanimatiepop. Oefen geen borstcompressies of verslikmanoeuvres op een gezonde hond.

Honden met een brede borstkas: leg ze niet automatisch op de rug

Op sommige oudere schema’s staan honden met een tonvormige borstkas op hun rug. De RECOVER-richtlijn uit 2024 is genuanceerder en adviseert onder meer om de hond eerst op de zij te leggen, totdat deze is geïntubeerd — er een beademingsbuis is ingebracht. Kies niet automatisch voor de rugligging alleen op basis van het ras.

Ook de aanbevolen diepte hangt af van de houding. Voor geschikte reanimatie in rugligging adviseert RECOVER een diepte van ongeveer een kwart van de borstkasdiepte, gemeten van voor naar achter. De richtlijn van een derde tot de helft in deze gids voor hondeneigenaren geldt voor een hond die op de zij ligt. De compressiediepte voor de ene houding toepassen op een andere houding kan tot misleidende instructies leiden.

Noteer ter voorbereiding waar je instructeur je handen heeft laten plaatsen. Een duidelijke aantekening over de vorm van de borstkas van je hond is nuttiger dan proberen een lange lijst met uitzonderingen per ras te onthouden.

Hoe help je thuis een hond die zich verslikt?

Behandel een vermoedelijke verstikking als een acute veterinaire noodsituatie. Als een hond bij bewustzijn is maar niet goed kan ademen, adviseert de huidige RECOVER-richtlijn om eerst maximaal 5 rugslagen toe te dienen, mits je veilig kunt ingrijpen. Raakt de hond bewusteloos, begin dan meteen met borstcompressies.

Mogelijke signalen zijn met de poot naar de bek grijpen, onrust, zwak of ineffectief hoesten, stille of piepende pogingen om adem te halen en bleek of blauw tandvlees of een blauwe tong. Een hond vertoont mogelijk niet alle signalen. Andere ademhalingsproblemen kunnen er hetzelfde uitzien; één bepaald geluid bewijst dus niet dat er iets in de luchtweg vastzit.

De RECOVER-onderzoek en -richtlijnen voor verstikking uit 2026 benadrukken zowel de urgentie als de beperkingen: vergelijkend onderzoek bij dieren is schaars en sommige aanbevelingen zijn gebaseerd op indirect bewijs en het oordeel van deskundigen. Geen enkele manoeuvre kan als altijd effectief of risicoloos worden omschreven.

Hond bij bewustzijn: begin met rugslagen

Laat iemand de spoeddierenarts bellen terwijl jij handelt. Als je veilig kunt ingrijpen:

  1. Ondersteun de hond zodat die niet valt.
  2. Zoek de bovenkant van het achterste deel van de ribbenkast, naast de wervelkolom.
  3. Dien maximaal 5 stevige rugslagen toe op dat deel van de borstkas.
  4. Controleer opnieuw of de blokkade is opgeheven of de ademhaling is verbeterd.

RECOVER noemt de plaats caudodorsale thorax: ‘caudaal’ betekent dichter bij de staart, ‘dorsaal’ betekent richting de rug en ‘thorax’ betekent borstkas. Sla naast de wervelkolom, niet rechtstreeks erop. Steek je hand niet in de bek van een hond die bij bewustzijn is en zich verslikt; een dier in nood kan de hulpverlener verwonden.

Als de rugslagen niet helpen, adviseert de richtlijn een andere manoeuvre, zo nodig gevolgd door verdere pogingen zolang de hond bij bewustzijn blijft. Mogelijke opties zijn de hond ondersteund met de kop omlaag houden, borststoten of buikstoten, maar niet elke techniek is voor elke hond geschikt. Vraag live advies aan een dierenarts en gebruik alleen technieken die je hebt geleerd.

Hoe zit het met de Heimlichgreep bij kleine honden?

Met de ‘Heimlichgreep bij honden’ worden meestal buikstoten bedoeld die druk opbouwen om een voorwerp los te krijgen. RECOVER raadt buikstoten niet aan als standaard tweede handeling na slagen op de rug. In de richtlijn wordt specifiek gewezen op het risico op letsel bij kleine dieren en op verschillen in lichaamsbouw.

Dat is belangrijk als je op zoek bent naar eenvoudige instructies voor kleine honden. Een vaste instructie om een vuist te gebruiken, met een bepaalde kracht te duwen of een vast aantal stoten toe te dienen, gaat mogelijk verder dan de veterinaire richtlijnen ondersteunen. Kleine honden moeten voorzichtig worden ondersteund en bij buikstoten is extra voorzichtigheid geboden. Vraag tijdens een praktijktraining om een demonstratie en neem bij een echte verstopping contact op met een dierenarts voor spoedinstructies.

Ook bij een grotere hond betekent de grootte op zich niet dat buikstoten de beste volgende stap zijn. Je toegang tot de hond, zijn lichaamsbouw, het risico voor jou en de vraag of hij nog bij bewustzijn is, spelen allemaal mee in de reactie die de richtlijn beschrijft.

Bewusteloze hond die stikt: begin met borstcompressies

Verliest een hond die stikt het bewustzijn, begin dan onmiddellijk met borstcompressies. Stel die niet uit voor een blinde vingerveeg: met een vinger in de bek voelen naar iets wat je niet kunt zien. Ga verder met de reanimatie en volg de instructies van de dierenarts over het controleren op een zichtbare verstopping tijdens adempauzes.

Na het verhelpen van een verstopping heeft de hond direct een controle door een dierenarts nodig, ook als het voorwerp eruit is en de ademhaling normaal lijkt. De verstopping en de handelingen om die te verhelpen kunnen complicaties veroorzaken die moeten worden beoordeeld.

Wil je buiten een noodsituatie meer weten? Onze gids over omgekeerd niezen en vergelijkbare geluiden biedt aanvullende informatie. Stel je hond niet gerust op basis van een bekend geluid als hij in elkaar zakt of geen lucht kan krijgen.

Wat gebeurt er als de reanimatie aanslaat?

Als de hond weer gaat ademen of reageert, moet je meteen opnieuw beoordelen hoe het met hem gaat en de spoedzorg door een dierenarts voortzetten. Reanimatie ondersteunt de hond tijdens de crisis. Een zichtbare verbetering betekent niet dat de onderliggende oorzaak is verdwenen.

Vertel het team dat de hond opvangt wat er gebeurde voordat hij in elkaar zakte, wat je hebt waargenomen, of verstikking of verdrinking mogelijk was en welke hulp je hebt gegeven. Beschrijf wat je zag zo duidelijk mogelijk: ‘Ze begon regelmatig te ademen’ of ‘Hij bewoog en reageerde op zijn naam.’ Je hoeft de gebeurtenis geen medische naam te geven.

Beademing ondersteunt honden in noodsituaties waarbij reanimatie nodig is.
Beademing maakt deel uit van de eerste hulp. Als de hond weer regelmatig ademt of reageert, stop je met de borstcompressies en beoordeel je de situatie opnieuw met de dierenarts. Spoedzorg blijft noodzakelijk.

Herstel van de bloedsomloop en overleving zijn verschillende uitkomsten

Een Japans ziekenhuisonderzoek naar reanimatie volgens RECOVER vergeleek 73 honden die volgens de RECOVER-richtlijnen werden behandeld met 68 honden die traditionele reanimatie kregen. Bij de volgende honden kwam de bloedsomloop weer op gang: 32 van de 73 honden in de RECOVER-groep, tegenover 12 van de 68 honden in de traditionele groep. Tot aan ontslag uit het ziekenhuis overleefden 4 van de 73 honden, tegenover 0 van de 68.

Dit was een niet-gerandomiseerde vergelijking in één ziekenhuis, waarbij professionele zorg werd verleend. Het onderzoek stelt geen succespercentage vast voor reanimatie door een eigenaar en maakt het effect van één handeling niet afzonderlijk duidelijk. De praktische les is dat het herstel van de spontane bloedsomloop—waarbij het hart de bloedsomloop weer effectief op gang brengt—een eerste uitkomst is; verdere veterinaire behandeling blijft essentieel.

Bewaar deze printbare reanimatiekaart voor honden

Print of bewaar de referentie hieronder als aanvulling op een praktijktraining. Noteer het nummer van de spoedkliniek en vraag uw dierenarts om u te laten zien waar u moet drukken voordat u dat nodig hebt.

Hondenreanimatie: snel overzicht

Overzicht van hondenreanimatie zonder beademingsbuis
Actie Belangrijke instructie
Herkennen Reageert niet en ademt niet normaal: begin meteen met reanimeren.
Bellen Roep hulp in; zet indien mogelijk de luidspreker aan.
Beginnen Probeer binnen 10 seconden met borstcompressies te beginnen; wacht niet eerst op het voelen van de hartslag of het controleren van de luchtweg.
Positioneren De meeste honden: op de zij, op een stevige ondergrond.
Handen plaatsen Ronde borstkas: op het breedste deel van de borstkas. Kielvormige borstkas: ter hoogte van het hart. Kleine hond: gebruik een geschikte techniek met één hand of met beide handen om de borstkas.
Drukken 100–120 keer per minuut, en laat de borstkas na elke druk volledig terugveren.
Drukdiepte bij ligging op de zij Ongeveer een derde tot de helft van de breedte van de borstkas.
Beademen Geef na 30 borstcompressies 2 mond-op-neusbeademingen als dat veilig kan; houd hoofd en nek in één lijn en let op of de borstkas omhoogkomt.
Herhalen Houd pauzes kort. Controleer ongeveer elke 2 minuten kort opnieuw.
Schakel een dierenarts in Regel met spoed veterinaire hulp en veilig vervoer; degene die rijdt mag niet reanimeren.

Dit oorspronkelijke beknopte overzicht vat de RECOVER-aanbevelingen en het hierboven genoemde controle-interval van het Rode Kruis samen. Het is een geheugensteuntje, geen vervanging voor instructie.

Spoedkliniek: ____________________

Telefoonnummer: ____________________

Alternatieve kliniek: ____________________

De plek waar ik bij mijn hond moet drukken, zoals voorgedaan: ____________________

Gebruik de afdrukoptie van uw browser om een papieren exemplaar te bewaren of sla dit gedeelte op als pdf. Bewaar het op een plek waar elke verzorger het kan vinden.

Lees de ingevulde contactgegevens hardop voor aan een andere verzorger voordat u het overzicht opbergt. Zorg ervoor dat diegene dezelfde informatie kan vinden zonder uw telefoon te gebruiken. Alleen de naam van een kliniek noteren, zonder telefoonnummer of bekende route, kan ervoor zorgen dat iemand moet zoeken wanneer u diegene juist nodig hebt om te bellen. Neem het overzicht met uw huisgenoten door als contactgegevens of zorgtaken veranderen.

Bereid uw huishouden voor op een noodgeval

Bereid de mensen, contactgegevens en route naar de dierenarts voor. Een goed noodplan moet ook werken als de persoon op wie je normaal rekent niet beschikbaar is.

Stel een hulpplan op

Kies de situatie die het beste bij je huishouden past en noteer vervolgens de namen en contactgegevens:

  • Meestal alleen: Sla het nummer van de spoedkliniek op als contact dat je snel kunt vinden, bepaal wie je om hulp kunt bellen en vraag de kliniek hoe je het vervoer regelt bij een hartstilstand.
  • Meestal met twee volwassenen: Spreek af dat de ene persoon direct hulp verleent en de andere de kliniek belt en het vervoer regelt.
  • Meerdere verzorgers of een oppas: Wijs een hoofdverzorger en een vervanger aan. Geef iedereen hetzelfde noodnummer, dezelfde medische informatie en schriftelijke instructies voor de overdracht.

Controleer daarna of de gekozen hulpverlener betrouwbaar beschikbaar is. Is het antwoord ‘nee’ of ‘soms’, vul dan ook het plan voor ‘meestal alleen’ in. Is het antwoord ‘ja’, bevestig dan dat die persoon weet welke taak hij of zij heeft. Deze keuzes helpen je een communicatieplan voor thuis op te stellen; ze bepalen niet of je veilig reanimatie kunt geven in je voertuig. Bespreek die praktische vraag met je dierenarts.

Voor welke situatie in je huishouden maak je een plan?
Is de persoon die je hebt gekozen betrouwbaar beschikbaar?

Selecteer je situatie thuis en de beschikbaarheid van je hulpverlener om te zien welk communicatieplan je moet invullen. De volledige planningsinformatie staat hierboven.

Hoofdverzorger en taak: ____________________

Hulpverlener en telefoonnummer: ____________________

Reservecontact: ____________________

De planner combineert je keuze voor de thuissituatie met de beschikbaarheidsregel hierboven. Bij ‘nee’ of ‘soms’ komt de voorbereiding voor als je meestal alleen bent erbij; bij ‘ja’ komt de bevestiging van de taakverdeling erbij. De planner beoordeelt geen medisch risico, adviseert geen vervoersmethode en slaat je antwoorden niet op. Noteer de namen en telefoonnummers op je papieren overzicht.

Voor een bredere voorbereiding vind je in onze checklist voor noodbenodigdheden en vervoer van huisdieren informatie over contactpersonen, gegevens, benodigdheden en taken binnen het huishouden.

Je kunt thuis kort oefenen met communiceren, zonder de hond aan te raken. De ene persoon benoemt hardop wat er hypothetisch is waargenomen; de andere zoekt het contact van de kliniek op en noemt zijn of haar afgesproken taak. Wissel daarna van rol en bespreek wat er verandert als er maar één verzorger thuis is. Oefen echte borstcompressies alleen onder begeleiding met een reanimatiepop. Met deze oefening maak je de telefoontjes, de plek van het overzicht en de taakverdeling vertrouwd.

Kies een training met praktijkoefeningen

Zoek op ‘cursus reanimatie en EHBO voor huisdieren bij mij in de buurt’ en vraag vervolgens wat de cursus precies inhoudt. Handige vragen zijn of de cursus de actuele RECOVER-richtlijnen volgt, begeleide oefeningen met een reanimatiepop aanbiedt, verschillende borstvormen behandelt en uitlegt waarom bij reanimatie door de eigenaar wordt begonnen met borstcompressies.

Het Amerikaanse Rode Kruis biedt EHBO-instructie voor huisdieren aan en Cornell benadrukt het belang van praktische vaardigheden onder begeleiding van deskundigen. Controleer vóór inschrijving de opzet en inhoud; een online les en een begeleide praktijksessie bieden verschillende leermogelijkheden.

Stel de instructeur vragen over de borstvorm van je hond, de handpositie bij kleine honden en veilige beademing. Vraag waar oudere posters afwijken van de aanbevelingen die tijdens de cursus worden gebruikt. Noteer thuis de voorgedane handpositie op je overzicht en leg de taakverdeling uit aan iedereen die niet aanwezig kon zijn. Lezen en oefenen thuis kunnen je voorbereiding ondersteunen; tijdens begeleide praktijkoefeningen kun je feedback krijgen op de fysieke vaardigheden.

Gebruik deze voorbereidingschecklist:

Vink de punten af terwijl u ze tijdens dit bezoek doorneemt, of markeer ze op uw geprinte exemplaar. Bewaar deze schriftelijke informatie bij de noodinformatie die uw verzorgers al gebruiken.

Veelgestelde vragen

Wat is de verhouding tussen beademingen en borstcompressies bij reanimatie van een hond?

Bij reanimatie door een eigenaar zonder beademingsbuis geeft u na elke 30 borstcompressies 2 beademingen. De verhouding wordt meestal genoteerd met eerst de borstcompressies: 30:2. Hervat de borstcompressies direct na de beademingen.

Kunt u beademen zonder borstcompressies?

Bij een bevestigde ademhalingsstilstand terwijl de bloedsomloop doorgaat, is specifieke begeleiding nodig. Wacht niet met reanimeren bij een bewusteloze hond die niet normaal ademt terwijl u probeert vast te stellen of dit het geval is. Neem contact op met de spoeddierenarts voor advies.

Wat als ik bang ben dat ik mijn hond pijn doe met de borstcompressies?

Die angst is begrijpelijk. Laat de herkenningscriteria u leiden: reanimeer een bewusteloze hond die niet normaal ademt. Als deze signalen aanwezig zijn, adviseert RECOVER om direct met borstcompressies te beginnen. Met praktische training kunt u vooraf oefenen met de juiste druk, plaatsing en het volledig laten terugveren van de borstkas.

Moet ik blijven reanimeren tot we bij het dierenziekenhuis zijn?

Ga door zolang reanimatie nodig en veilig is, en stem dit af met de spoeddierenarts. Een passagier kan soms hulp blijven verlenen, vooral bij een kleine hond, maar veilig reanimeren tijdens het vervoer is niet altijd praktisch. De bestuurder moet zich volledig op het rijden concentreren.

Als u leert hoe u een hond reanimeert, weet u welke stappen u moet zetten: herken bewusteloosheid en het ontbreken van een normale ademhaling, roep hulp in en begin direct met borstcompressies. Print de handleiding, maak een noodplan voor uw huishouden en volg een praktische EHBO-training voor huisdieren. Zo raken deze handelingen vertrouwd voordat u ze nodig hebt.